Create a Joomla website with Joomla Templates. These Joomla Themes are reviewed and tested for optimal performance. High Quality, Premium Joomla Templates for Your Site
<

Κική Δημουλά

dimoula

Ὅταν Η Κικη Δημουλᾶ ρωτήθηκε σὲ παλαιότερη συνέντευξή της: «τί εἶναι ποίημα γιὰ σᾶς;», ἔδωσε την ἑξης ἀπάντηση: Πρωτα-πρωτα μιὰ συνάντησή μου μὲ λέξεις ποὺ ἔχουν καθαρὰ βασανιστικὲς προθέσεις ἀπέναντί μου. Μου ἀντιστέκονται καί πρέπει νὰ κάνω μεγάλες διαπραγματεύσεις μαζί τους...

«Ένα βιογραφικο σημείωμα πρέπει, ἀφου γραφτεῖ, νὰ μείνει ἐπ᾿ ἀρκετον καιρο κρεμασμένο στον ἀέρα ἀπο Ένα τσιγκέλι αὐστηρότητας, ὥστε νὰ στραγγίξουν καλὰ τὰ στερεότυπα, οι ὡραιοποιήσεις, Η ρόδινη παραγωγικότης καί ὁ πρόσθετος ναρκισσισμός, πέραν ἐκείνου ποὺ ἐνυπάρχει στη φύση μιᾶς αὐτοπαρουσίασης. Μόνον ἔτσι βγαίνει το καθαρο βάρος: το ἦθος ποὺ ἐπέβαλες νὰ τηρεῖ Η προσπάθειά σου.

Τὰ πόσα βιβλία ἔγραψε κανείς, πότε τὰ ἐξέδωσε, ποιὲς μεταφράσεις τὰ μεταναστεύουν σὲ μακρινὲς ξένες γλωσσες καί ποιὲς διακρίσεις τὰ χειροκροτουν εἶναι τόσο τρέχοντα, ὅσο το νὰ πεῖς ὅτι μέσα σ᾿ Έναν βαρύτατο χειμωνα ὑπηρξαν καί κάποιες μέρες μὲ λαμπρη λιακάδα.

Ὡστόσο, ἐπειδη αὐτο εἶναι το ὑλικό της πεπατημένης, ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ συνεχίσει τη χάραξή της μὲ συνεσταλμένες καινοτόμες ἐπιφυλάξεις.

Γεννήθηκα στην Ἀθήνα το 1931. Η παιδικη Ηλικία πέρασε χωρίς νὰ ἀναδείξει το «παιδί θαυμα». Το 1949, τελειώνοντας το Γυμνάσιο, ὑπέκυψα εὔκολα στο «πρέπει νὰ ἐργαστεῖς», καί ἐργάστηκα στην Τράπεζα της Ἑλλάδος εἴκοσι πέντε χρόνια.

Ἀνώτερες σπουδές: Η μακρὰ ζωή μου κοντὰ στον ποιητη άθω Δημουλᾶ. Χωρίς ἐκεῖνον, εἶμαι σίγουρη ὅτι θὰ εἶχα ἀρκεστεῖ σὲ μιὰ ρεμβαστική, ἀμαθη τεμπελιά, προς την ὁποίαν, ἴσως καί σοφά, ἀκόμα ρέπω. Του ὀφείλω το λίγο ἔστω ποὺ της ξέφυγα, την ἀτελη ἔστω μύησή μου στο τί εἶναι Απλως φωνηεν στην ποίηση καί τί εἶναι σύμφωνον μὲ την ποίηση, του ὀφείλω ἀκόμα την πικρότατη δυνατότητα νὰ μπορω σήμερα, δημόσια, νὰ τον μνημονεύω εἰς ἐπήκοον της πολυπληθους λήθης.

Αὐταπαρνητική, παραχωρήθηκα στο ρόλο της μητέρας καί μὲ τρυφερη γενναιότητα άκουσα νὰ προσφωνουμαι «γιαγιά». Κυλω τώρα μὲ ψυχραιμία καί χωρίς βλέψεις διαιωνίσεως μέσα σ᾿ αὐτὲς τίς νέες παρακαμπτήριες του αἵματός μου. Κυλω καί, ὅσο πλησιάζω στίς ἐκβολές, ὅλο καί ὀνειρεύομαι ὅτι θὰ μου πετάξει Η ποίηση Ένα σωσίβιο ποίημα.

Δὲν νιώθω δημιουργός. Πιστεύω ὅτι εἶμαι Ένας ἔμπιστος στενογράφος μίας πολὺ βιαστικης πάντα ἀνησυχίας, ποὺ κατὰ καιροὺς μὲ καλεῖ καί μου ὑπαγορεύει κρυμμένη στο Ημίφως ἑνος παραληρήματος, ψιθυριστά, ἀσύντακτα καί συγκεκομμένα, τίς ἀκολασίες της μὲ Έναν άγνωστο τρόπο ζωης. Ὅταν μετὰ ἀρχίζω νὰ καθαρογράφω, τότε μόνον, παρεμβαίνω κατ᾿ ἀνάγκην: ὅπου λείπουν λέξεις, φράσεις ὁλόκληρες συχνὰ καί το νόημα του ὀργίου, προσθέτω ἐκεῖ δικές μου λέξεις, δικές μου φράσεις, το δικό μου ὄργιο στο νόημα, ὅτι τέλος πάντων ἔχει περισσέψει ἀπο δικές μου ἀκολασίες μὲ Έναν άλλον, άγνωστο τρόπο ζωης.

Τόσο μεταχειρισμένη καί ὑπηρεσιακη εἶναι Η ἀνάμειξή μου στη δημιουργία. Φύσει ὀλιγογράφος, ἐξέδωσα ὀκτὼ ποιητικὲς συλλογὲς μέσα σὲ σαράντα πέντε χρόνια. Η σημασία τους εἶναι ἀκόμα συμβατική. Εἶναι γραμμένη στη λίστα ἀναμονης των μεγάλων ἐπερχόμενων κυμάτων του μετα-κριτη χρόνου.»

dimoula

Ὅταν Η Κικη Δημουλᾶ ρωτήθηκε σὲ παλαιότερη συνέντευξή της: «τί εἶναι ποίημα γιὰ σᾶς;», ἔδωσε την ἑξης ἀπάντηση: Πρωτα-πρωτα μιὰ συνάντησή μου μὲ λέξεις ποὺ ἔχουν καθαρὰ βασανιστικὲς προθέσεις ἀπέναντί μου. Μου ἀντιστέκονται καί πρέπει νὰ κάνω μεγάλες διαπραγματεύσεις μαζί τους...

«Ένα βιογραφικο σημείωμα πρέπει, ἀφου γραφτεῖ, νὰ μείνει ἐπ᾿ ἀρκετον καιρο κρεμασμένο στον ἀέρα ἀπο Ένα τσιγκέλι αὐστηρότητας, ὥστε νὰ στραγγίξουν καλὰ τὰ στερεότυπα, οι ὡραιοποιήσεις, Η ρόδινη παραγωγικότης καί ὁ πρόσθετος ναρκισσισμός, πέραν ἐκείνου ποὺ ἐνυπάρχει στη φύση μιᾶς αὐτοπαρουσίασης. Μόνον ἔτσι βγαίνει το καθαρο βάρος: το ἦθος ποὺ ἐπέβαλες νὰ τηρεῖ Η προσπάθειά σου.

Τὰ πόσα βιβλία ἔγραψε κανείς, πότε τὰ ἐξέδωσε, ποιὲς μεταφράσεις τὰ μεταναστεύουν σὲ μακρινὲς ξένες γλωσσες καί ποιὲς διακρίσεις τὰ χειροκροτουν εἶναι τόσο τρέχοντα, ὅσο το νὰ πεῖς ὅτι μέσα σ᾿ Έναν βαρύτατο χειμωνα ὑπηρξαν καί κάποιες μέρες μὲ λαμπρη λιακάδα.

Ὡστόσο, ἐπειδη αὐτο εἶναι το ὑλικό της πεπατημένης, ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ συνεχίσει τη χάραξή της μὲ συνεσταλμένες καινοτόμες ἐπιφυλάξεις.

Γεννήθηκα στην Ἀθήνα το 1931. Η παιδικη Ηλικία πέρασε χωρίς νὰ ἀναδείξει το «παιδί θαυμα». Το 1949, τελειώνοντας το Γυμνάσιο, ὑπέκυψα εὔκολα στο «πρέπει νὰ ἐργαστεῖς», καί ἐργάστηκα στην Τράπεζα της Ἑλλάδος εἴκοσι πέντε χρόνια.

Ἀνώτερες σπουδές: Η μακρὰ ζωή μου κοντὰ στον ποιητη άθω Δημουλᾶ. Χωρίς ἐκεῖνον, εἶμαι σίγουρη ὅτι θὰ εἶχα ἀρκεστεῖ σὲ μιὰ ρεμβαστική, ἀμαθη τεμπελιά, προς την ὁποίαν, ἴσως καί σοφά, ἀκόμα ρέπω. Του ὀφείλω το λίγο ἔστω ποὺ της ξέφυγα, την ἀτελη ἔστω μύησή μου στο τί εἶναι Απλως φωνηεν στην ποίηση καί τί εἶναι σύμφωνον μὲ την ποίηση, του ὀφείλω ἀκόμα την πικρότατη δυνατότητα νὰ μπορω σήμερα, δημόσια, νὰ τον μνημονεύω εἰς ἐπήκοον της πολυπληθους λήθης.

Αὐταπαρνητική, παραχωρήθηκα στο ρόλο της μητέρας καί μὲ τρυφερη γενναιότητα άκουσα νὰ προσφωνουμαι «γιαγιά». Κυλω τώρα μὲ ψυχραιμία καί χωρίς βλέψεις διαιωνίσεως μέσα σ᾿ αὐτὲς τίς νέες παρακαμπτήριες του αἵματός μου. Κυλω καί, ὅσο πλησιάζω στίς ἐκβολές, ὅλο καί ὀνειρεύομαι ὅτι θὰ μου πετάξει Η ποίηση Ένα σωσίβιο ποίημα.

Δὲν νιώθω δημιουργός. Πιστεύω ὅτι εἶμαι Ένας ἔμπιστος στενογράφος μίας πολὺ βιαστικης πάντα ἀνησυχίας, ποὺ κατὰ καιροὺς μὲ καλεῖ καί μου ὑπαγορεύει κρυμμένη στο Ημίφως ἑνος παραληρήματος, ψιθυριστά, ἀσύντακτα καί συγκεκομμένα, τίς ἀκολασίες της μὲ Έναν άγνωστο τρόπο ζωης. Ὅταν μετὰ ἀρχίζω νὰ καθαρογράφω, τότε μόνον, παρεμβαίνω κατ᾿ ἀνάγκην: ὅπου λείπουν λέξεις, φράσεις ὁλόκληρες συχνὰ καί το νόημα του ὀργίου, προσθέτω ἐκεῖ δικές μου λέξεις, δικές μου φράσεις, το δικό μου ὄργιο στο νόημα, ὅτι τέλος πάντων ἔχει περισσέψει ἀπο δικές μου ἀκολασίες μὲ Έναν άλλον, άγνωστο τρόπο ζωης.

Τόσο μεταχειρισμένη καί ὑπηρεσιακη εἶναι Η ἀνάμειξή μου στη δημιουργία. Φύσει ὀλιγογράφος, ἐξέδωσα ὀκτὼ ποιητικὲς συλλογὲς μέσα σὲ σαράντα πέντε χρόνια. Η σημασία τους εἶναι ἀκόμα συμβατική. Εἶναι γραμμένη στη λίστα ἀναμονης των μεγάλων ἐπερχόμενων κυμάτων του μετα-κριτη χρόνου.»

2

 

Η ποιήτρια Κικη Δημουλᾶ


Η ὥριμη ποίηση της Κικης Δημουλᾶ μετατόπισε τον νεοελληνικο ποιητικο λόγο σὲ μιὰ καινούργια διάσταση γραφης. Βιώνοντας το δρᾶμα της ὑπαρξιακης διάλυσης του μεταπολεμικου ἀνθρώπου καί ταυτόχρονα το ἀδιέξοδο ἑνος κόσμου ποὺ ἔχει χάσει το χάρισμα της πίστης, Η ποίησή της χαρτογράφησε Ένα κόσμο χωρίς βεβαιότητες καί ἑστίες, Έναν κόσμο μέσα στον ὁποῖο ὁ ποιητης γιὰ νὰ ὑπάρξει ἔπρεπε νὰ καταδυθεῖ στίς θεμελιακὲς δυνάμεις της δημιουργικης πράξης καί νὰ παρέμβει καθοριστικὰ στην λογική τους.

Ἔτσι Η γραφη της Δημουλᾶ ἔστρεψε την γραμματικη της ἑλληνικης γλώσσας ἐναντίον της σημασίας των λέξεών της, ἐπιχειρώντας νὰ ἐνδυναμώσει το συγκινησιακο ἀπόθεμα του στίχου μέσα ἀπο την ἔκπληξη καί τον αἰφνιδιασμό. Ὅλοι οι στίχοι της ὑπαινίσσονται την στερεότητα ἑνος κόσμου ποὺ δὲν τον βλέπουν τὰ μάτια ἀλλὰ ποὺ φανερώνεται ἀκέραιος μέσα ἀπο την φαντασιακη ἀνασυγκρότησή του ἐντος του ποιήματος ὡς ὀργανικου συνόλου. Μὲ την ποίηση της Δημουλᾶ Η διάσταση του αἴφνης καί του ἀδόκητου κατέστη ἐνεργος παράγοντας ποιητικης συγκίνησης στην γλωσσα μας.

Η ποίησή της ἀναπτύσσει την θεματικη της ἀπουσίας καί της λήθης σὰν Ένα μετατοπιζόμενο καλειδοσκόπιο, ὅπου τὰ χρώματα καί τὰ σχήματα διαλύονται καί συγχέονται το Ένα μέσα στο άλλο γιὰ νὰ ἀνασυνταχθουν σὲ μία κρυφη Αρμονία καί τάξη.

Η ποίηση της Δημουλᾶ μεταβάλλει Αγιαστικὰ την ρευστότητα σὲ πορεία μετουσιωτική: το σύμπαν ξαναγίνεται κόσμος, Η ἀγωνία μεταμορφώνεται σὲ ἀδημονία, Η ἀπουσία ἐμφανίζεται ὡς πλήρωμα χρόνου. Η γλωσσα της ποιήτριας διασπᾷ τοὺς ἐθισμοὺς καί καταργεῖ τίς βεβαιότητες μιᾶς ρομαντικης παράδοσης ποὺ δὲν βλέπει τον χαμένο χρόνο ὡς διαρκῇ καί ἐνεργο παρουσία. Μέσα ἀπο τοὺς στίχους της ὁ προσωπικος χρόνος γεννιέται ἐκ νέου καί κερδίζεται γιὰ πάντα ὡς συλλογικη ἐμπειρία καί πρισματικη εἰκόνα. Η ποίησή της μέσα ἀπο τὰ σκύβαλα του Ἠράκλειτου ἀρθρώνει τον κάλλιστο κόσμο μιᾶς προσωπικης ὀντολογίας καί τον καθιστὰ αἰσθησιακη ὕλη καί αἰσθητικο φαινόμενο.

Γιὰ την Δημουλᾶ Η σιωπή, Η ἀποδημία, Η ἐλαχιστότης εἰσέρχονται μέσα στην γλωσσα γιὰ νὰ διαλύσουν την συνοχη μιᾶς λογικης ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ ἀποκρυπτογραφήσει το μήνυμά τους. Μέσα τους Η ποιήτρια ἀνακαλύπτει ὑπαρξιακὲς διαστάσεις ποὺ λανθάνουν στην ἐμπειρία ἀλλὰ ποὺ το μυαλό, σκοτισμένο ἀπο την ὀρθολογιστικη ζάλη, ἀρνεῖται νὰ τίς ἀποδεχθεῖ. Αὐτος εἶναι καί ὁ σκοπος της ποίησής της: νὰ δημιουργήσει τον χωρο ὅπου θὰ πραγματοποιηθουν τὰ ἐπιφάνεια του κάλλιστου κόσμου. Κάθε της ποίημα ἀποτυπώνει καί ἐντοπίζει διαστάσεις αὐτου του ἀναμενόμενου κόσμου μέσα στην πολυμορφία καί την ἀπροσδιόριστη τάξη του.

Γιὰ τουτο καί κάθε ποίημα ὑπονομεύει την ἐπικράτεια της σιωπης, κάθε λέξη καταργεῖ το κράτος του ζόφου. Η ποιήτρια θέλει νὰ φέρει στο φως της ὅρασης τίς κινητήριες δυνάμεις της ψυχης - ὄχι το φροϋδικο ὑποσυνείδητο των καταπιεσμένων ἐπιθυμιων ἀλλὰ το χωρο του id, της σκοτεινης Περσεφόνης ποὺ ἀνήκει σὲ καθέναν ἀπο τοὺς θνητοὺς καί βασιλεύει μέσα στον προσωπικό μας ᾅδη: μιὰ προσωπικη άνοιξη, διάνοιξη στην πολυμορφία. Κάθε ποίημα λοιπον της Δημουλᾶ εἶναι μιὰ νέκυια, μιὰ ἀνάκληση νεκρων μέσα ἀπο την κατονομοσία της ἀπούσας αἴσθησης ποὺ άφησαν πίσω τους· καί κάθε ὄνομα οὐσιουργεῖ στοὺς στίχους της, πλάθει οὐσία καί ἐνέργεια σωμα, λόγο καί ἀνθρώπινη ζεστασιά.

Γιὰ την Δημουλᾶ τὰ πάντα ζουν σὲ μία πολυεπίπεδη ταυτοχρονία, μέσα στον χρόνο της μνήμης ὅπου δὲν ὑπάρχει διάκριση στιγμων ἀλλὰ ὅλα ταυτίζονται ἀπόλυτα καί ἀπελευθερώνονται λυτρωτικὰ μέσα ἀπο το δέος της μνήμης. Γιατί αὐτο το πρωταρχικο συναίσθημα κυριαρχεῖ στο ἔργο της: δέος μπροστὰ στον χαμο καί την διάλυση, στον χρόνο καί τη φυγή, δέος μπροστὰ στην δύναμη της γλώσσας νὰ ἀνασταίνει καί νὰ ἀποκαθιστᾷ στην εὐκρινέστερη ἀκεραιότητά τους ὅσα ἔχουν σβήσει καί ἀπομακρυνθεῖ.

Ἐν ὀλίγοις, Η ποίηση της Δημουλᾶ εἰκονογραφεῖ την ἀποκατάσταση συμμετρικων ἀναλογιων μεταξὺ μνήμης καί πραγμάτων, μεταξὺ ἀνθρώπων καί χώρου, βλέπει ττέλος μέσα στην φθορὰ μίαν πρόγευση μετουσίωσης, την διάρκεια ποὺ χαρίζει στο χάος καί την σύγχυση της ιστορίας ἢ λυτρωτικη παρέμβαση της γλώσσας.

 

του Βρασίδα Καραλη

Ἐπίκουρου Καθηγητη στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϋ, Αὑστραλία

 

3


Εργογραφία


Α. Ποίηση

 

Ποιήματα, Ἀθήνα, 1952

Ἔρεβος, Ἀθήνα, 1956, Β´ ἔκδ. Στιγμή, 1990

Ἐρήμην, Ἀθήνα, 1958, Β´ ἔκδ. Στιγμή, 1990

Ἐπί τὰ ἴχνη, Φέξης, 1963, Β´ ἔκδ. Στιγμή, 1989

Το λίγο του κόσμου, Ἀθήνα, 1971, Β´ ἔκδ. Νεφέλη, 1983, Γ´ ἔκδ. Στιγμή, 1990

Το Τελευταῖο Σωμα μου, Κείμενα 1981, Β´ ἔκδ. Στιγμή, 1989

Χαῖρε ποτέ, Στιγμή, 1988 (Γ´ ἔκδ.)

Η ἐφηβεία της λήθης, Στιγμή, 1996 (Γ´ ἔκδ.) ISBN 960-269-143-3

Ἑνος λεπτου μαζί, Ἴκαρος 1999 (Β´ ἔκδοση) ISBN 960-7721-37-3

Συγκεντρωτικος Τόμος, Ἴκαρος 1998, ISBN 960-7721-36-5

Ἦχος ἀπομακρύνσεων, Ἴκαρος 2001, ISBN 960-7721-66-7

Χλόη Θερμοκηπίου, Ἴκαρος 2005, ISBN 960-8399-09-2

 

Β. Μεταφράσεις ἔργων της σὲ ξένες γλωσσες

 

Ἀνθολογία ποιημάτων (ἀπο το Χαῖρε Ποτὲ καί την Ἐφηβεία της Λήθης) Μτφρ. David Gonolly, Ed. Nostos, ΗΠΑ.

Ποιήματα (ἀπο Το Τελευταῖο Σωμα μου) Μτφρ. M. Volcovitch, ed. Cahers Grecs.

Ἀνθολογία ποιημάτων (ἀπο Το λίγο του κόσμου καί ἀπο άλλες συλλογές). Μτφρ. Martine Plateau, Ed. Orphee-La Difference.

Ἀνθολογία ποιημάτων ἀπο ὅλες τίς συλλογὲς Έως καί την Ἐφηβεία της Λήθης (Μετάφραση ὑπο Ηaekan Edgren, ἔκδ. οἶκος Ellerwtroems - Σουηδία.

Στὰ σουηδικὰ ἐπίσης μεταφράστηκε Η Ἐφηβεία της Λήθης ὑπο του Ingemar Rhedin - Ἐκδόσεις AXION Edition.

Ἀνθολογία ἀπο 31 ποιήματα ἀπ᾿ ὅλες τίς συλλογές, μετάφραση Νίνας Ἀγγελίδη καί Carlos Spinedi - ισπανικὰ - ἔκδ. Nuevohacer-Grupo Editor Latinoamericano.

Ἀναλυτικὰ περί των μεταφράσεων

Σουηδικά:

Glomskans Puberter [tr.by]: Ingemar Rhedin Stockholm, Axion Editions, 1997. Σελ. 185. ISBN 960-259-143-3 - (δίγλωσση έκδοση).

Fren Mina Run [tr.by] Hekan Edgren, Ellertsoms - Lund, 1977. Sel. 92 ISBN 0284/4-6705 καί ISBN 91-86489 -67-4

Γαλλικά:

Je te Salue Jamais [tr.by]: Michel Vokovitch, Paris, Desmos Cahiers Grecs, 1992. σελ. 105, ISBN 2-910965-11-2 (δίγλωσση έκδοση)

Du peu du Monde et autres poemes [tr. By]: Martine Plateau-Zycounas. Editions Orphee/ La Difference, 1995. Σελ. 119. ISBN 0-993-8672

Ἀγγλικά:

Lethe's Adolescence [tr.by]: David Conolly, Minnesota, A Nostos Book - Theofanis Stayrou 1996. Σελ. 84 ISBN 0-932963-08-0

ισπανικά:

31 Poemas [tr.by] : Nina Anghelidis καί Carlos Spinedi, Nuevohacer Argentina, 1998. Σελ. 84. ISBN 950-694-554-3

Γερμανικά:

Εine Minute Zysammen [tr.by]: Eyangellia Karamountzou, Axel Dielmann - Verlag, Frankfurt, 2001. Σελ.l. 31. ISBN: 3-933974-07-0

Ἰταλικά:

L' Adolescenza Dell' Oblio [tr.by]: Paola Maria Minucci. Milano, Grocetti Editore, 2000. Σελ. 179 ISBN 88-8306-022-9 (δίγλωσση έκδοση).

 

Τιμητικὲς (καί άλλες) διακρίσεις

 

1971 Β´ Κρατικο Βραβεῖο Ποίησης (γιὰ Το λίγο του κόσμου)

1988 Α´ Κρατικο Βραβεῖο Ποίησης (γιὰ το Χαῖρε Ποτέ)

1994 Βραβεῖο Κώστα καί Ἑλένης Οὐράνη ἀπο την Ἀκαδημία Ἀθηνων (γιὰ την Ἐφηβεία της Λήθης)

2001 Ἀριστεῖο Γραμμάτων της Ἀκαδημίας Ἀθηνων, γιὰ το σύνολο του ἔργου της.

Στίς 28-2-2002 ἐξελέγη Τακτικο Μέλος της Ἀκαδημίας Ἀθηνων γιὰ την Έδρα «Λογοτεχνία-Ποίηση»

 

Πηγές: http://users.uoa.gr

(0 votes)

1 comment

  • Gianni
    Gianni Tuesday, 24 January 2012 15:22

    "Η ποίηση βοηθάει όσο το κερί σ’ ένα σκοτεινό ξωκλήσι με φευγάτους όλους τους αγίους, παρηγορεί αυτούς που την αγαπούν, γιατί βρίσκουν κομματάκια από σκισμένες φωτογραφίες του ψυχισμού τους. Αυτούς που πιστεύουν στη μαγεία της, τους βγάζει από τα σώματά τους και τους σταθεροποιεί σε μια αιώρηση, ωφελεί κυρίως τη γλώσσα που περισυλλέγει από τους μεγάλους κάδους της βιασύνης τη μεταγγίζει με σέβας στο τόσο δα μπουκαλάκι του του αγιασμού, μια γουλιά όσο ακριβώς χρειάζεται να πιει η ουσία. Τέλος, η ποίηση ωφελεί όσο μια παυσίπονη σταγόνα σε ένα ωκεανό λύπης. Δεν είναι λίγο."
    Κική Δημουλά

    Comment Link

Login to post comments
close

Sign up to keep in touch!

Be the first to hear about special offers and exclusive deals from TechNews and our partners.

Check out our Privacy Policy & Terms of use
You can unsubscribe from email list at any time